Poezja
Być poetą to ciężki kawałek chleba. Borykamy się z krytyką, niezrozumieniem, w znaczącej liczbie przypadków z brakiem zainteresowania. Ale tych paru fanów, którzy w znaczącej liczbie sytuacji sami cos tam tworzą, kompensuje nam to wszelkie niedogodności. Dzięki nim mamy siłę do dalszego pisania. To oni są naszym motorem napędowym. To dla nich piszemy następne poezje.
Czy zastanawialiście się czasem po co nam w zasadzie jest sztuka? Ani się nią nie da najeść, ani w nią odziać, nie otulimy się sztuką w zimne dnie. A jednak trwa, bardziej lub mniej modna. Znani artyści nawet utrzymują się z tego. Inni ludzie nie znani, nadal tworzą pomimo zerowych dochodów. Z którejkolwiek perspektywy spojrzeć na te zagadnienie racjonalnie, nie powinna sztuka posiadać prawa bytu w doczesnych czasach. Tak przyziemnych czasach, kiedy konwersacja o duszy spotyka się z lekkim uśmiechem pogardy, a rozprawa o wiersze w boga, czy też o tej wiary braku mija się całkowicie z celem. Zostawiam to pytanie nierozstrzygnięte, do przeanalizowania indywidualnie.
nikogo nie budzisz przed tym ty
pełna kogoś niczym ciała rozkosz szuka rozkosznie jej jak on włosów
to drży
on drży
my budzimy gorąco nią
Państwo nieśmiale uwielbiacie słodkii ból
słodkiie uczucie drży przed wstydem
szukam
Na razie brak komentarzy.