Legenda o Walentym
Walenty był biskupem Terni (Włochy) w III w n.e.. Organizował wesela dla par, które nie mogły poślubić się.
Rodzice w bardzo wielu sytuacjach nie zezwalali na tego typu poczynania z uwagi złe pochodzenie narzeczonego/narzeczonej albo również w wypadku gdy pan młody był legioniostom lub niewolnikiem – wtedy zawarcie związku małżeńskiego było zabronione. Walenty obdarowywał nowożeńców kwieciem z własnego ogrodu. Z uwagi na ten fakt kwiaty posiadają istotną rolę w tym niezwykłym dniu, którym są Walentynki. Takie postępowanie biskupa wzbudziło niezadowolenie – dosłownie rozwścieczyły – władcę. Dnia 14 lutego, 269 roku pańskiego, Walenty został stracony z powodu wyznawanych wierzenia religijne.
Bardziej szczegółowa wersja tego podania wiąże dzień śmierci Walentego z rzymskimi Luperkaliami. Święto to ustanowione zostało przez Euandrosa. Świętowane było w czasie 14 – 15 lutego, z Dniem św. Walentego (czyli teraźniejsze Walentynki) włącznie.
Pewnego rodzaju przeciwieństwem dla tego dnia jest Singles Awareness Day (SAD), który jest obchodzony zazwyczaj także 14.02 lub w okolicy. Ma na celu ucieczkę od komercyjnego charakteru współczesngo dnia zakochanych. Angielska nazwa tego dnia jest niekiedy skracane do “anty-VD Day“. Skrót VD jest szeroko używany w znaczeniu “choroby weneryczne“. Jest to więc gra słów – ostrzegającą przed nieokiełznaną namiętnością seksualną pozornie promowaną przez Walentynki.
Na razie brak komentarzy.