Pozytywny Blog

Depresja – wbrew pozorom – to nie jest jedynie domena psychiatrów. Psychiatrzy zajmują się zwykle przypadkami trudnymi, inne są efektywnie leczone przez lekarzy ogólnych.

Z depresji można wyleczyć. Kuracja musi składać się z leczenia farmakologicznego i odpowiedniej psychoterapii. Poprawa stanu pacjenta następuje zwykle po upływie 2–6 tygodni prowadzonej terapii, którą trzeba prowadzić dalej przez kilka miesięcy po uzyskaniu poprawy.

Typowe objawy depresji to:

Nastrój depresyjny – chorzy skarżą się na zanik umiejętności przeżywania przyjemnych doznań, odczuwają smutek, przygnębienie, żal, zniechęcenie, zobojętnienie, brak satysfakcji itp. Inaczej mówiąc nic ich nie cieszy. Bardzo źle oceniają swoje dokonania z przeszłości, a w przyszłości, wskutek zaniku nadziei, widzą tylko przykre perspektywy. Najbardziej niebezpieczne są tendencje i myśli samobójcze.

Spowolnienie lub niepokój – pacjenci nie radzą sobie ze zwykłymi, codziennymi obowiązkami; narzekają na osłabienie intelektualne: spowolnienie myślenia, trudności w koncentracji i podejmowaniu decyzji; zmęczenie.

Zaburzenia wegetatywne i somatyczne zaburzenia snu w postaci jego spłycenia i zbyt wczesnego budzenia się, chory budzi się rankiem zmęczony; charakterystyczne jest, że pacjenci czują się gorzej rano i lepiej wieczorem. W ciągu dnia dominuje poczucie zmęczenia, utraty sił i witalności. Częstokroć występuje zmniejszenie popędu seksualnego oraz utrata apetytu i spadek masy ciała.

Lęk obserwowany jest u 2/3 pacjentów dotkniętych depresją. Jest on najczęściej wolno płynący i częstokroć zlokalizowany w okolicy przedsercowej.